زندگی آتشگهی دیرنده پابرجاست.

گر بیفروزیش، رقص شعله اش تا هر کران پیداست

ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست. 

مانده ام که با زمان چه کنم و یا شاید زمان نمی داند با من چه کند.

تحمل انتظار را ندارم. می خواهم زمان تندتر برود.

بر عمر رفته افسوس می خورم. می خواهم زمان کندتر برود.

شاید هم من و زمان باید بیشتر همدیگر را درک کنیم.

هر کسی تو زندگیش بر اساس اعتقادات و باورهای ذهنیش برای خودش چارچوبها و خط قرمزهایی رو برای رفتارش با بقیه مردم و جامعه داره. این خط قرمزها برای حفظ تعادل رفتاری فرد و جامعه خیلی وقتها مثبت هستن ولی بعضی وقتها هم می تونن جلوی پیشرفت و زندگی بهتر رو بگیرن.

به نظرم باید خط قرمز داشته باشیم ولی این خط قرمزها رو با فکر انتخاب کنیم و تعصب بیجا نداشته باشیم.

نم دانم تا بحال عملا در شرايطي قرار گرفته ايد كه تضاد بين عقل و احساس خود را درك كنيد.

گاهي اوقات تحمل چنين تضادي و تصميم گيري درست بسيار مشكل است.

این روزها سخت در جستجوی یک اسم زیبای دخترانه برای فرزندی هستم که یک ماه و نیم بعد به ما می پیوندد.

از تمام دوستانی که با پیشنهادات خود به ما کمک کنند، سپاسگزار خواهم بود.

وقتي مه مدرسه مي رفتيم و يا حتي سالهاي دانشجويي، هميشه شروع ماه مهر شروعي دوباره براي پيشرفت در زندگي بود. با شروع مهر، انگار يك زندگي جديد را براي يك سال شروع مي كرديم. آنقدر ذهنمان آزاد بود كه بتوانيم با فكر باز براي يك سال برنامه ريزي نو داشته باشيم، اما اين روزها و در اين سن و سال آنقدر گرفتاريها و درگيريهاي روزمره مان زياد است كه دوباره از نو زيستن و به افقهاي دور نگريستن كمي برايمان سخت شده است.

كاش مي توانستيم در آغاز هر مهر مثل بچه هاي مدرسه نو شويم.

بعضی وقتها باورهای انسان و نحوه انتقال احساس قلبی و خواسته های درونیش شکلی جالب به خود می گیرد. شیء استوانه ای که در تصویر زیر می بینید، در جلوی اکثر معابد بودائیان در نپال وجود دارد. هرکس که از جلوی آن رد می شود، سعی می کند چند بار آن را بچرخاند، با این باور که با هر بار چرخش تاثیر دعایش ده هزار برابر می شود.